Αναδάσωση στον Υμηττό Αττικής

Η συνεργασία του φυσικού μεταλλικού νερού ΑΥΡΑ με τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ συνεχίζεται και το 2010 με τη δενδροφύτευση 5.000 δέντρων σε έκταση στον Υμηττό και συγκεκριμένα στην περιοχή Αιξωνή Γλυφάδας, στο βορειοανατολικό τμήμα της Άνω Γλυφάδας, σε πρώην δασική περιοχή του Υμηττού.
Τα εξειδικευμένα συνεργεία και οι επιστημονικοί συνεργάτες του ΑΡΚΤΟΥΡΟY θα εξασφαλίσουν τη σωστή φύτευση και ανάπτυξη των δέντρων αυτών για 3 χρόνια, δηλαδή για το απαραίτητο χρονικό διάστημα ώστε τα δέντρα να μπορούν να επιβιώσουν μόνα τους. Η φύτευση και η πρώτη λίπανση των δέντρων θα πραγματοποιηθούν στα μέσα της επόμενης φυτευτικής περιόδου, εντός του φθινοπώρου του 2010.
Ο Υμηττός χωρίζει το λεκανοπέδιο των Αθηνών από την πεδιάδα των Μεσογείων. Η ονομασία του Υμηττού σύμφωνα με την εκδοχή που αναφέρει ο Ν.Νέζης, προέρχεται από την προελληνική ρίζα Ουμάιτ- ή Υμητ-, που σήμαινε σκληρός, τραχύς, βραχώδης τόπος. Άλλοι αποδίδουν το όνομα σε παραφορά του Θυμέτ (=θύμος, θυμάρι) > Υμέτ > Υμηττός.
Η έκταση που θα αναδασωθεί αποτελεί τμήμα μεγάλης - πρώην δασικής - έκτασης στον Υμηττό που έχει καταστραφεί πολλές φορές στο παρελθόν. Η τελευταία πυρκαγιά του Ιουνίου του 2009 κατέκαψε πλέον θάμνους και χαμηλή βλάστηση σε περίπου 10.000 στρέμματα, καθώς όλο το πευκοδάσος ήταν ήδη κατεστραμμένο και καταπατημένο σε πολλά σημεία του τις τελευταίες δεκαετίες.
Ένα περιαστικό δάσος, όπως αυτό που υπήρχε σε όλο τον Υμηττό, αποτελεί ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα και, κατανοώντας τη σημασία του για τους γειτνιάζοντες δήμους αλλά και για όλο το λεκανοπέδιο, το φυσικό μεταλλικό νερό ΑΥΡΑ σε συνεργασία με τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ ξεκινούν άμεσα δράση δενδροφύτευσης σε μια περιοχή στην οποία η φυσική αναγέννηση είναι πλέον αδύνατη.
Παρόλο που οι πυρκαγιές και οι ξηρασίες των τελευταίων ετών οδήγησαν στη μερική απογύμνωση του Υμηττού, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι παρουσιάζει χαρακτηριστική ποικιλία σε είδη χλωρίδας και πανίδας, τόσο που συναγωνίζεται τον Πάρνωνα και τον Ελικώνα. Η βλάστηση του Υμηττού ανήκει στη κατώτερη ζώνη των πλατύφυλλων, σκληρόφυλλων και των μεσογειακών κωνοφόρων. Εκτός από αυτά συναντά κανείς πολλά αρωματικά και μελιγόνα φυτά, όπως το θυμάρι.
Συγκεκριμένα περιλαμβάνει πάνω από 600 είδη φυτών, από τα οποία τα 44 ανήκουν στις ορχιδέες και τα 30 είναι ενδημικά της Ελλάδος. Μάλιστα η συγκέντρωση τόσων ειδών ορχιδέας είναι η μεγαλύτερη στην Ευρώπη σε σχέση με τη χιλιομετρική του έκταση. Άλλα φυτά που στολίζουν το τοπίο είναι κυκλάμινα, φθινοπωρινοί κρόκοι και πανέμορφα κίτρινα κρινάκια.
Με πάνω από 100 είδη πουλιών (αρπακτικά, μεταναστευτικά, χειμερινούς επισκέπτες, φωλιάζοντα και μη), αρκετά είδη θηλαστικών (κουνάβι, νυφίτσα, αλεπού, λαγός, σκαντζόχοιρος, αρουραίος κ.ά.), ερπετών (οχιά, χελώνα κρασπεδωτή κ.ά.), εντόμων (μέλισσες, πεταλούδες κ.ά.), νυχτερίδων κι αμφιβίων, γίνεται φανερή η οικολογική αξία της περιοχής. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα είδη των πουλιών αποτελούν περίπου το ¼ όλων των ειδών που έχουν καταγραφεί στον ελλαδικό χώρο.
Σήμερα ο Υμηττός έχει σε ορισμένα σημεία του παραδοθεί σε δημόσια και ιδιωτική εκμετάλλευση. Η βόσκηση, και η ξύλευση, κυρίως κατά την Κατοχή, και αργότερα οι δασικές πυρκαγιές κατέστρεψαν τα πλούσια δάση του. Η αστικοποίηση του βουνού ξεκίνησε με τα προσφυγικά κτίσματα, για να ακολουθήσουν οι οργανωμένοι συνεταιρισμοί. Ακολούθησαν τα λατομεία αδρανών υλικών για τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, εκπαιδευτικά ιδρύματα (το Αμερικάνικο Κολλέγιο, η Πανεπιστημιούπολη και η Πολυτεχνειούπολη), ο Δημόκριτος. Στην κορυφογραμμή εγκαταστάθηκαν οι αναμεταδότες των τηλεοπτικών σταθμών και τελευταία κατασκευάστηκε η περιφερειακή λεωφόρος Υμηττού, αποψιλώνοντας μεγάλες εκτάσεις του λιγοστού πρασίνου.
Η δεντροφύτευση θα υλοποιηθεί από εξειδικευμένα συνεργεία του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ το φθινόπωρο του 2010.